Windmolens en wat meestal verzwegen wordt.
VIII1. Windparken op zee.
De promotors van toepassing van windenergie willen graag het toekomstbeeld van enorme windparken op zee schetsen. Zonder ook maar op één technisch probleem daarbij te noemen hebben zij het over gigantische offshore windparken met geïnstalleerde vermogens van 6.000 en zelfs 8.000 MW. Met de kennis uit de voorgaande hoofdstukken is het interessant af te wegen wat er van deze plannen ook echt uitvoerbaar zou zijn.
Laten wij daarom eerst even de twee aanzienlijk bescheidener offshore windparken ten Westen van Egmond aan zee en ten Westen van IJmuiden bezien. Het eerste windpark is nu ruim een jaar in bedrijf. Met 36 windmolens van 3 MW en dus een totaal geïnstalleerd vermogen van 108 MW. Het park bij IJmuiden zal 60 windmolens van 2 MW krijgen dus een totaal geïnstalleerd vermogen van 120 MW. Bij elkaar dus 96 windmolens met totaal een geïnstalleerd vermogen van 228 MW en die met een geschatte productiefactor van 36 procent effectief zullen draaien met 82 MW. En daarmee 82/13.000 = 0,0063 of 6,3 promille van ons Nederlandse elektriciteits-verbruik produceren. Het onderhoud van deze 96 windmolens zal toch periodiek moeten plaatsvinden. Laten wij schatten niet meer dan drie maal per jaar. Dan zijn er dus jaarlijks 288 tochtjes naar deze windmolens nodig. Met speciale schepen, helikopters en gespecialiseerde vakmensen. Dat lijkt toch wel een héél moeilijk en duur karwei. ( Deze constatering wordt bevestigd door Peter de Wit, president-directeur van Shell Nederland in een interview met het bedrijfsblad Shell Venster van mei/juni 2008 waarin hij over het windpark bij Egmond aan Zee zegt " De ervaring daarmee in het eerste jaar van operaties is dat het inderdaad minder makkelijk is om offshore windparken te exploiteren dan op land. Vooral het snel oplossen van storingen is lastig en kostbaar..".
Shell zal zich in de toekomst richten op grote windparken op het land,)
Tengevolge van de variaties in windsterkte kan er in het ongunstigste geval een variatie van het totale vermogen van 228 MW naar nul MW als input vermogen naar ons koppelnet optreden.. Dit is waarschijnlijk nog wel te compenseren door regeling van onze centrales maar is beslist toch al niet erg plezierig wanneer die variaties snel optreden.
Toen Prins Willem Alexander het park bij Egmond aan Zee officieel in bedrijf zou stellen stonden alle 36 windmolens roerend stil door gebrek aan wind. Pech.
Maar nu enige beschouwingen over die in het vooruitzicht gestelde giga-windparken van 6,000 en zelfs 8.000 MW. Laten wij het voorlopig maar houden op dat 6.000 MW windpark:
Bij toepassing van 3 MW windmolens zullen daarvan dus 2.000 stuks op de Noordzee geplaatst moeten worden. Met een zeer zware fundering op de zeebodem en met een volkomen tegen spat- en stuifwater afgedichte machinekamers. Met weer drie servicebeurten per jaar worden er dus 6.000 tochtjes per jaar naar alleen al de windmolens gemaakt En dan spreken wij nog niet over de duizenden elektrische kabels op de zeebodem en de dozijnen elektrische schakelstations op hoge platforms boven zee. Enorme schakelstations voor middenspanning, voor 150 kV hoogspanning en 380 kV hoogspanning, enorme convertors om van draaistroom gelijkstroom te maken. En zo nog veel meer. Dit alles zal in velen enorme hoog boven zeeniveau volkomen spatwaterdichte hallen ondergebracht moeten worden. Ook de voorzieningen op het vaste land zullen immens en uitermate gecompliceerd zijn.
Het totale vermogen van 6.000 MW zal variëren tussen die 6.000 MW en, bij windstilte, nul MW. Nu draaien de Nederlandse centrales bij elkaar met een gemiddeld vermogen van 13.000 MW. Dat betekent dat bij sterke wind op zee bijna de helft van onze centrales buiten bedrijf genomen moet worden. Laten wij schatten: minstens alle centrales bij Amsterdam, bij Rotterdam, op de Maasvlakte en bij Geertruidenberg moeten stilgelegd worden. En dan zwakt de storm opeens af en wordt het nagenoeg windstil. Dan zullen al die kanjers van centrales opeens, al naar gelang van hun mogelijkheid daartoe, in bedrijf moeten komen. Alleen een gek kan geloven dat dit uitvoerbaar is. Niet alleen qua bouw maar ook qua veilige exploitatite in ons landelijk net. Dit alles nog afgezien van de zeer vele maar onmogelijk van te voren te schatten miljarden Euro's dat zo'n project zou kosten.
Het heeft geen zin om hier in vele pagina's te vertellen welke honderden technische en elektrotechnische problemen bij realisatie van dit allerdwaaste idee opgelost zouden moeten worden. Dus laten wij het er maar bij laten: dit is een dwaas en niet uitvoerbaar Baron von Münchhausen-verhaal. Het 8.000 MW windpark is dus nog dwazer.