Windmolens en wat meestal verzwegen wordt.
IV2. Een juist oordeel vellen over windenergie is natuurlijk doodsimpel.
Dit is doodeenvoudig wanneer gewoon 'common sense' ofwel het nuchtere boerenverstand gebruikt wordt.
Laten wij dat even vergelijken met de 'geniale gedachte' dat het mogelijk moet zijn elektrische treinen in het spoorwegverkeer te gebruiken die volledig afhankelijk van de heersende windsterkte soms wel of soms geen spanning op de bovenleiding hebben. Of dat zeer kostbare personenauto's en vrachtauto's aanbevolen worden die ook louter afhankelijk van de toevallige windsterkte wel of helemaal geen brandstof naar de motor toegevoerd krijgen. Bij iemand die zo'n gedachte ondersteunt moet er toch wel een steek los zitten in zijn hoofd. Ook ons hele Nederlandse kabinet , dus alle ministers, zouden een voorstel voor zulke treinen en voertuigen terecht als waanzin beoordelen. Zij zouden niet akkoord gaan met subsidies voor de bouw van deze technische wangedrochten en zeker ook niet met het bovendien nog eens geven van subsidies voor iedere kilometer de die dingen dan toch nog zouden rijden.
Maar waarom is dit iets anders dan voor opwekking van elektriciteit windmolens aanbevelen die immers aan exact het zelfde euvel lijden? Die hebben immers ook een energiebron die volledig afhankelijk is van de toevallige en onvoorspelbare sterkte van de wind. En daardoor eveneens een gevaar vormen voor het ongestoord verlopen van een functie die van levensbelang is voor onze maatschappij , een absoluut betrouwbare levering van elektriciteit . Maar voor deze totaal niet voor hun taak geschikte apparaten wordt wél een bouwsubsidie gegeven en vervolgens ook nog eens een subsidie voor hun onbetrouwbare levering van een product van bijzonder slechte kwaliteit.
Maar wat is dan toch nog het verschil in de beoordeling van in wezen dwaze apparaten? Dat verschil zit er in dat over die zotte treinen en voertuigen niet in de eerste plaats door 'de politiek' en voorgeselecteerde personen en instanties met een meestal grote verstrengeling van belangen wordt geoordeeld. Zoals dat voor windenergie nu juist heel duidelijk wél het geval is.
Aan het windmolenverhaal is heel veel geld te verdienen en een zekere status van iemand die zogenaamd goed kan vooruit zien. Voorwaarde is dat men het verhaal zonder scrupules en slim genoeg over "de Bühne" brengt en daarmee het goedgelovige deel van de bevolking meekrijgt.
Overigens: Iedere een beetje slimme fietsenmaker zal een juist oordeel over gedrag en nut van windmolens kunnen vellen en begrijpen dat het publiek door de propagandisten van windenergie, dus ook door de overheid zand in de ogen gestrooid krijgt.